یه تشبیه جالب...

سلام صبح بخیر

دیشب با دیدن یکی از بچه های محل کار دومم که تو اینستا بود یه چیزی رو فهمیدم و به کارم بیشتر ایمان پیدا کردم...

ببین هرچقدر از دنیایی دور بشیم به دنیای دیگه نزدیکتر میشیم، از دنیایی به دنیای دیگه هم سخته و هم دلتنگی میاره، هم چون بلد نیستم ترس از بلد نبودن داریم...

حالا اینا رو از همون فضای مجازی و اینستا فهمیدم، اینستا رو دیدی که وقتی واردش میشی انگار با چند هزار نفر در ارتباطی که همشون به صورت مجازی شرکت کردن؟! همه ی اونا یه عضو فعال و زنده ی اینستاان، بعضی از ما به صورت گذری و با یه حسابی میریم اینستا که باهاش کاری نمیکنیم، فقط برای اینکه اینستا باز بشه حساب باز کردیم... این یعنی دلبسته ی دنیای مجازی نشدیم، زیبایی هاش رومون تاثیر نذاشته، یه سریامونم حساب باز کردیم و کار میکنیم و کلی هم غرق اینستا شدم، در واقع از دنیای واقعی مون دور شدیم، سرمون میره تو اینستا و کم کم یاد میگیریم زندگی با اینستا رو، از زندگی واقعی دور و دورتر میشیم و از چیزایی که باید تو دنیای واقعی یاد بگیریم عقب میمونیم...

تو اینستا یه دختره لخت پست میذاره یه پسره خوشتیب میکنه و از باشگاش میذاره، یه طلبه هم شروع میکنه به پستای مذهبی گذاشتن، همه و همه هست، اما کسی که دنیای واقعی رو میخواد شروع میکنه به ترک اینستا....

اینستا رو با تمام رنگ و زرق و برقش کنار میذاری، سخته، خیلی سخته، چند بار میخوای کنار بذاری نمیشه، فکر و ذهنت میشه همون اینستای لعنتی... میری یه گوشی ساده میخری و خودتو راحت میکنی...

حالا تو این وضعیت هر کسی رو که اینستا داشت رو داشته باشی بدبخت میشی، یا باید زجر بکشی و سمت اینستا نری یا باید شب کنارش دراز بکشی و از اینستاش استفاده کنی...

 

اینستا دنیای امروز ما و دنیای واقعی همون دنیای بعد از مرگ ماست... کدوم واقعی تره؟؟!!

 

من ترجیح میدم اینستامو پاک کنم...

تو چطور؟؟

 

خدایا بی نهایت شکرت